Het lijkt zo vanzelfsprekend en in het verleden deden we het zelf ook voor anderen:

de helpende hand bieden als die even nodig was.

 

Gelukkig hebben wij steeds mogen rekenen op hulp bij de drukste lesclubs, bij druk bezochte evenementen, zoals BRADO-wedstrrijden, de danstesten en het jaarlijkse schoolkampioenschap.

 

Veelal belangeloos namen de enthousiastelingen een of meer taken op zich en deden hun uiterste best om deze met zorg uit te voeren.

 

Zelfs is het voorgekomen dat we terug moesten vallen op de EHBO-vaardigheden van een van de helpers als we zelf met de handen in het (weinige) haar zaten.

 

Deze pagina is feitelijk te beperkt om op te sommen wat er voor en achter de schermen gebeurde.

 

Als bescheiden tegenprestatie gingen we soms aan het einde van het seizoen samen uit eten of was er een kleine attentie met kerstmis of sinterklaas.

 

Langs deze weg nogmaals hartelijk dank daarvoor en de welgemeende complimenten..

Enthousiasme!

- A wink and a smile

- Alles kan een mens gelukkig maken

- Als sterren aan de hemel staan

- Can’t stay away from you

- In the middle of the night

- Matador

- Papa Chico

- What’s in a kiss?

Muziek uit deze periode

Documenten

- Aansluiting CREA in pers

- Crea voorjaarskursus

- Dansschool wordt CREA

- Impressie Terpsichore

- Informatieboekje 1981

- Lidkaart NADB

- NVD congressen

- Programma congres 87

- Rolstoeldansen congres ca 1982

- Uitleg CREA 1991 krant

 

Nog even dit....

26_01 foto.jpg

Wat nog niet ter sprake kwam

“Baby act” vlak voor de geboorte van

Onze dochter Wendy in 1984.

Een belangrijk reden waarom wij nog altijd met veel genoegen aan onze dansschool terugdenken zijn de mensen. Vanwege het te grote risico dat we sommigen vergeten noemen we hier geen namen, maar waar zouden we zijn geweest zonder de vele hulpvaardige handen?

 

Op deze pagina staan we stil bij deze positieve krachten met een welgemeend compliment!

Waardering

Gelukkig mochten wij steeds rekenen op een groep zeer trouwe bezoekers, die de dansschool als een tweede thuis beschouwden en de mede cursisten als een soort familie.

 

Soms organiseerden zij spontaan een optreden, zoals op de foto rechts en soms vroegen we hen om bijvoorbeeld een

plan te bedenken voor de ontvangst van St. Nicolaas.

 

Aan creativiteit geen gebrek, zoals ieder jaar opnieuw bleek. Mede daarom was vaak de voorpret nog belangrijker dan de uitvoering.

 

 

Eigen initiatief

26_02 foto.jpg

Creatieve inbreng bij 10 jarig bestaan

26_04 foto.jpg

Twee vaste gasten

Sommige vrijwilligers gaven incidenteel hun medewerking, zoals op de foto rechts, waar men hielp het aantal dansen per deelnemer te berekenen bij een 12 uurs dansmarathon ten behoeve van een goed doel in de negentiger jaren.

 

Bijvoorbeeld voor een zwembad voor gehandicapten.

Er werd dan in “ploegendienst” gewerkt, want vele handen maken licht werk. Anderen smeerden broodjes, hielden toezicht op de financiën en dergelijke.

Incidentele hulp

26_03 foto.jpg

Telcommisie bij dansmarathon

Sommigen vormden  in de dansschool een vaste waarde. Wat te denken van de “acteurs” die soms jaren achtereen de rol van goedheiligman of Prins Carnaval op zich namen?

 

Onderschat niet hoe lastig het is om voor een grote groep bezoekers, volwassenen maar ook jeugd, het woord te voeren.

 

Maar vooral hebben wij veel te danken aan enkele personen die jaren achtereen geholpen hebben bij de lessen. Die mee voordansten, aanwijzingen gaven, even achter de bar of bij de betalingen hielpen etc. etc.

Vaste waarden